Lees verder op de website van De Nieuwe Reporter.

Lees verder op de website van De Nieuwe Reporter.

Een leuk voorbeeld van wat Richard Rogers the web as source noemt. Vroeger gebruikten we het web vooral als resource . Vrij recent is het idee ontstaan dat internet als bron kan fungeren voor nieuws over de wereld. Dat geeft aan dat de klassieke grens tussen echt en internet aan het vervagen is.

Het is misschien leuk om de derde manier van Rogers om het web te beschouwen op Publish2 los te laten : the web as object of study. Kan er zo veel vetrouwen ontstaan binnen een online netwerk dat journalisten op een geautomatiseerde manier hun bronnen aan elkaar gaan prijs geven?

Ik zie het niet meteen gebeuren. Project2 zelf ook niet. Daarom hebben ze een creatieve viralmarketing campagne opgezet. Een ouderwetse wedstrijd met nieuwerwetse middelen. In woord en/of (bewegend) beeld mag je de volgende slagzin afmaken  “I am the future of journalism because…”.

Er staan bij publicatie van deze blogpost maar liefst twee inzendingen online. Daaruit blijkt dat een goede pitch houden nog niet zo makkelijk is.  Zo legt Sherrill Fulghum uit dat zij de toekomst van de jouralistiek is omdat ze de tijd van haar lezers niet verspilt.  Ze doet dat alleen zo omslachtig dat je zelfs met de beste wil van de wereld haar betoog niet kunt uitlezen.

Maar goed, we leven in een beeldcultuur. Dat heeft Daniel Bachhuber beter begrepen. Daniel is een onvervalste modernist. Hij gelooft dat hij de toekomst van de journalistiek is omdat hij innovatief is en samenwerkt. Hij zit op Twitter en Youtube en streamt de video die we zien live vanaf zijn campus.

Wat je kunt winnen? Een baantje bij Publish2 en duizend dollar (als je de baan aanvaardt tenminste). Maar dat is niet alles. Ze zorgen er ook voor dat je inzending terecht komt bij “media companies, news organizations, journalism associations, and industry leaders who have their eyes on finding and grooming top talent.”

En dat is waar journalisten in Amerika op zitten te wachten. Want het is daar net als in Nederland niet zo makkelijk om een baan als journalist te krijgen. De recente golf van ontslagen in de media was zelfs zo groot, dat blogsoftware bedrijf Six Apart het TypePad Journalist Bailout Program heeft opgezet.

Dit noodprogramma voor werkeloze journalisten begon als een grapje, maar is uitgegroeid  tot een succesvolle en simpele viral marketing campagne.  Het programma bestaat er uit dat journalisten gratis een blog krijgen van Six Apart. Inclusief wat marketing daar omheen. Zodat ze onafhankelijk van een werkgever kunnen investeren in hun status als journalist.

De virals van Project2 en Six Apart zijn grappig, maar het is nou ook weer niet een heel erg goed teken dat ze zijn gebaseerd op de werkeloze journalist. Blijkbaar is dat een serieus probleem in het land van de vrijheid. Aan de andere kant bieden beide virals ook hoop: Je kunt je met behulp van nieuwe media onafhankelijk van een werkgever ontplooien als journalist door als een zelfstandig minimedium te opereren. Daarbij kun je met behulp van diezelfde nieuwe media met je lotgenoten samenwerken door bijvoorbeeld links uit te wisselen.

Zo komt alles toch nog goed.

The Huffington Post is een online (blog)krant in de Verenigde Staten die buiten alle betreden publicitaire paden om, enorm populair is geworden. De site staat op de 108ste plaats in de Amerikaanse website ranglijst Alexa. Ter vergelijking: The Washington Post staat op 49, The New York Times op 23, Reuters op 83.

The Huffington Post is begonnen als een privé projectje van Arianna Huffington, een bekende links-liberale publiciste en wannabe politica. Ze was onafhankelijk gouverneurskandidaat in Californië bij de verkiezingen van 2003. Ze verloor van Arnold ‘Hummer’ Schwarzenegger. Ondertussen had ze een lobbygroepje opgezet om meer auto’s hybride te maken (zelf reed ze in een Toyota Prius). Schwarzenegger beloofde tijdens zijn campagne voor een “groene” Hummer te zorgen. Inmiddels heeft GM inderdaad een “groene” Hummer gebouwd.

Arianna’s goede vriend Kenneth Lerer, voormalig uitvoerend vice president bij AOL Time Warner, hielp haar bij het opzetten van de blog. Steeds meer coryfeeën uit hun schijnbare eindeloze netwerk begonnen op de blog te publiceren. Inmiddels is de blog uitgegroeid tot een nieuwssite waar adverteerders miljoenen lezers kunnen bereiken. Ook heeft investeringsmaatschappij Softbank Capital 5 miljoen geïnvesteerd in de site, dat overigens nog steeds op Movable Type draait, een gratis content management systeem dat miljoenen amateurs over heel de wereld gebruiken als blogsyteem.

Misschien heeft Grimbert Rost van Tonningen gelijk en wordt het tijd voor een Nederlandse Huffington Post. Het probleem is dat blogs het vooral goed doen als ze authentiek zijn. Geen Stijl is daar een goed voorbeeld van. Geen Stijl is begonnen als een hobbyproject van een telegraafjournalist en pas aangekocht door de Telegraaf toen er een hechte community was opgebouwd. Je zou een wat serieuzere blog kunnen nemen die in een sfeer van amateurisme is ontstaan en gegroeid, maar nu op het punt van doorgroei of ondergang staat, en daar een miljoen in investeren. In Nederland is Sargasso wellicht een interessante kandidaat. Wie durft?