03/12/10
Het huis waar ik ben opgegroeid en de Apenheul
Net even langs het huis geklikt waar ik ben opgegroeid, de eerste plek die ik kon bedenken om naar toe te gaan in Google Streetview. De dienst van Google biedt nu een virtuele wandeling aan door zo’n beetje heel Nederland, eerder was het al beschikbaar voor Amsterdam, Maastricht en een aantal andere steden.
Toch een rare gewaarwording. Ik begon op Google Streetview op de hoek van de Maliskampsestraat en de Eikenburglaan en wandelde richting het westen. Langzaam kwam het witte huis in zicht waar ik zo lang heb gewoond en waar ik al zo lang niet meer geweest ben.
Aura
Sentimentele gevoelens en foto’s, het is niets nieuws. Maar toch heb ik het idee dat er iets geks gebeurt nu Google de hele wereld aan het fotograferen is, van boven en beneden, van binnen en van buiten.
Massapubliek en mechanische reproductie mag kunst dan ‘verlost hebben van zijn parasiterende afhankelijkheid van het ritueel’ en het aura dat aan unieke, eenmalige kunstwerken kleeft ‘aan gort geslagen hebben’, bij dit tot in de verste verte doorgevoerde staaltje van ‘massa’ en ‘mechanisch’ ervaar ik wel degelijk iets magisch.
Wierook
Misschien geeft de techniek nu terug wat het de wereld ontnomen heeft. Niet door nepgrenzen te stellen aan het reproduceerbare en massale karakter van kunst, maar door een werkelijkheid die te ver weg is om waar te nemen zo efficiënt zo dichtbij te brengen dat onze zintuigen zodanig in de war raken dat dat gebiedje in de hersenen dat normaal alleen aanslaat op wierook, meditatie en yoga ineens hevig begint te vuren.
Een transcedente ervaring, zittend voor de pc. Jawel. Krijgen die hippies die in de jaren zestig internet bedacht hebben toch nog gelijk. Maar goed, genoeg geluld. Nu even over het hek van de Apenheul klimmen. Altijd al eens willen doen.
Grotere kaart weergeven
Tags: apenheul, aura, benjamin, Google Streetview, kunst, transcendentie
[...] Het huis waar ik ben opgegroeid en de Apenheul [...]