Italiaanse truffelkaas en verantwoorde grafstenen

reportage

De officier van justitie kijkt een beetje zuur. Politierechter Lauwaars en de zojuist vrijgesproken hippe jongeman hebben het gezellig met zijn tweeën en het is nooit leuk buitengesloten te worden. De griffier van de Amsterdamse rechtbank staart afwezig de ruimte in. Ze is, anders dan de klank van het woord dat haar functie aanduidt zou doen vermoeden, een mooi jong meisje met volle lippen. Ze werkt wel vaker met deze rechter en niets verbaast haar meer. Ze vertrekt geen spier. Afgezien van een korte flirt met een journalist op de publieke klapstoeltjes dan. Af en toe kijkt ze op de klok.

Rechtbankverslaggeefster voor de NRC Rinskje Koelewijn laat zich ook niet van slag brengen door het enigszins ongewone tafereel. Ze zit op het puntje van haar stoel, rechterbeen over het linker, notitieblokje op de bovenste dij. Koelewijn woont drie zaken bij. Een van die zaken dient een reportage op te leveren. Die moet vrijdagmiddag af zijn, zaterdag staat het stukje in het NRC. Het is nu woensdag. Ze tikt het stukje vanavond nog even, dan kan ze het twee dagen rustig aan doen. Tijd voor de kinderen. Aan de manier waarop ze de bladzijde van haar notitieblokje omslaat, zie je dat deze zaak de krant in ieder geval niet gaat halen.1

De feiten geven ook weinig aanleiding tot een reportage. Ze spelen zich, al weer een jaar geleden, af voor de Meander, zo’n foute studentenkroeg die ruikt naar verschaald bier en klinkt naar slechte muziek. Het vriendinnetje van de hippe jongeman waggelt dronken naar buiten. Een voorbijganger stoot een fiets om. Het vriendinnetje denkt dat het haar fiets is en begint met dubbele tong tegen de voorbijganger aan te zeiken. Die krijgt daar al gauw genoeg van en loopt dreigend op het meisje af. Dan springt de hippe jongeman tussenbeide, beschonken redder in nood.

Maar de opponent is nogal breed en de jongeman gaat de kroeg weer binnen om versterking te regelen. Dat lukt boven verwachting goed. Behalve zijn studentikoze vrienden komt een Ajax-hooligan mee naar buiten, die ze even daarvoor in de kroeg hebben leren kennen. Het onderwerp voetbal was breed genoeg gebleken om de kloof tussen academie en straat te overbruggen. In het stadion verlies je geen tijd met overleg en compromissen. De hooligan loopt recht op de tegenstander af en beukt hem met de palm van zijn hand keihard in het gezicht.

De opgeroepen getuige doet het even voor. Hij beweegt langzaam zijn arm naar voren tot dat die gestrekt is. De houding van een politieagent die een auto tot stoppen maant. Het jasje van de getuige zit een beetje krap. Zijn pantalon is te kort. Je ziet de neutraal grijze sokken boven de glimmende bruinleren schoenen. De getuige is van beroep jurist. Lees: hij heeft onlangs zijn bachelor rechten gehaald. Hij noemt de jongeman naast hem, met wie hij al sinds de middelbare school bevriend is, consequent ‘verdachte’.

Zo van: ‘Verdachte gaf de aangever toen een duw, waardoor die ten val kwam.’ Om de aandacht nog even te vestigen op het te krappe pak van de getuige, laat de rechter hem dat ook nog even nadoen. De getuige strekt nu beide handen, aarzelend. Alsof hij beseft dat de auto die hij zojuist tot stoppen gemaand heeft, toch gaat doorrijden. Alsof hij de auto fysiek wilt tegenhouden. Hoewel hij tegelijkertijd beseft dat dat een beetje een belachelijk idee is. De rechter raakt al gauw verveeld van zijn eigen spelletje. De zaak is voor hem afgedaan.

Ook de officier van justitie ziet in dat de zaak geen kans van slagen heeft. Uit de verklaringen van de aangever blijkt niet duidelijk wie de klap heeft gegeven. Het goed ingestudeerde verhaal van jeugdvriend de getuige wijst een anonieme hooligan als degene aan die de klap heeft gegeven. De aangeklaagde heeft het slachtoffer slechts een duw gegeven. Het is niet de eerste keer dat de hippe jongeman voor de rechter staat. Ook de vorige keer kon hij er niets aan doen. ‘Op het gebied van ruzies ben ik de grootste pechvogel die er bestaat’, zegt hij er zelf over. Arme jongen, twee keer begon hij een carrière als held en eindigde als slachtoffer.

De rechter informeert nog even naar de persoonlijke omstandigheden van de verdachte. Verdient hij nog steeds 1500 euro per maand met grafische vormgeving? Helaas, dat loopt tegenwoordig wat minder. Hij exporteert nu vooral Italiaanse truffelkaas vanuit Rusland naar Amerika. De rechter leeft op. Truffelkaas? Ja, truffelkaas en ekografstenen. Gemaakt van hetzelfde materiaal als aanrechtbladen, nepgraniet. Dat kun je gewoon gieten. Elke vorm is mogelijk. Daar moet de verdachte meer over vertellen. Gauw spreekt de rechter de jongen vrij en begint meteen over de kaas en de stenen.

Het is moeilijk uit te leggen hoe het precies zit met die grafstenen. De jongen kan het beter laten zien met behulp van een paar foto’s. Dat lijkt de rechter wel wat. Hij roept de jongen naar voren. Die haalt zijn iPhone uit de zak van zijn colbertje en leunt over de tafel waarachter de rechter zit. Die buigt zijn hoofd samenzweerderig naar dat van de jongen. Samen bekijken ze foto’s van grafzerken. De advocaat kijkt geamuseerd toe. De officier fronst. Het publiek vraagt zich af of  al deze mensen misschien lid zijn geweest van dezelfde studentenvereniging. De NRC-verslaggeefster kijkt op haar horloge. De mooie griffier kijkt van onder haar oogleden naar de klok. Tijd voor de volgende zaak.

Lees Ik kreeg ruzie maar een ander sloeg (pdf), de reportage van Rinskje Koelewijn in het NRC.

Lees Een opa die drugs koopt (pdf) , de reportage van Rinskje Koelewijn over de zaak die na deze kwam (met dezelfde rechter).

  1. Inmiddels is deze hinein geïnterpreteerde gedachte van Koelewijn ingehaald door de werkelijkheid. Ze heeft deze zaak een weekje bewaard en op 29 november gepubliceerd onder de titel Ik kreeg ruzie, maar een ander sloeg (Koelwijn, Rinskje. NRC handelsblad, 29 november 2008 ) [back]

Tags: , ,

2 Comments

  1. niels (minneapolis) says:

    Leuk stuk! Maar die griffier heb je volgens mij erbij verzonnen.

  2. :-) ik lieg nooit. Die korte flirt was trouwens niet met mij, maar met Kamiel, een collega. Misschien dat je me nu wel geloofd?

Leave a Comment

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>