liefde na auschwitz

Uncategorized

En daar zit ik dan. Te kijken naar een scherm dat de directeur van het 33ste filmfestival vlaanderen afbeeldt, terwijl die twee zalen verderop een prijs in ontvangst neemt namens de regiseur van de winnende film. een prijs die hij zelf weggeeft. en dus zelf in ontvangst neemt: alles is 1 en de cirkel is rond.

hij leest nog wel een email voor van die de desbetreffende regiseur in al zijn goedheid onmiddelijk heeft verstuurd. niets dan lof vanavond. niets dan lof. ik ben zes maal aangesproken op mijn aanwezigheid tijdens het binnentreden van de zaal en het opzoeken van mijn plek. een keer vroeg een verantwoordelijke jongedame of ik alleen maar was gekomen om de zaal in staren. omdat ik stond te wachten tot de mensen die wel betaald hadden voor hun plaats, allen zaten. ik ben zo duidelijk mogelijk tegen haar geweest. ik woon in een stad maar iedereen mijn taal spreekt maar niemand mij verstaat. ik ben verliefd geworden op de stad en heb er alles voor over om haar taal te spreken. zo heb ik toch nog mij hart gevolgd, zoals iedereen te pas en te onpas beweerd. ik praat zoveel en mensen weten zo weinig. ik stort mijn dagboek notabene over de mensheid uit in een vloed van een ontelbaar aantal potentiele kopieen. en niemand die me kent. een en al drama vanavond. het fuckt met je hoofd, zo’n filmfestival. daar doe je het voor. je vraagt je af of niemand de ironie ziet van het kleurensysteem van de toegangspassen in combinatie met de eindfilm. het kost nu te veel moeite om het uit te gaan leggen. bovendien was verhoeven zelf er ook. ze hadden goed geoefend van te voren en het verliep allemaal soepel. bovendien had ik mijn boek. de film maakt een goede kans de publieksprijs te winnen. mensen zijn zo sentimenteel. Filme nach shoa sind noch immer da, Theodor, sie sind noch imer da. Het was een en al avontuur in de laatste dagen van de bezetting van nederland. mooie mensen zaten in het verzet of hoorden bij de duitsers, hoewel daar ook lelijke tussen zaten. je hebt twee soorten duitsers, de lelijke die echt slecht zijn en de mooie, die eigenlijk heel beschaafd zijn: echt a-ok. weer iets geleerd. soms ook wordt je familie uitgemoord, vooral wanneer je joods bent, maar daar reageer je constructief op. je gaat niet bij de pakken neerzitten. je gaat bij het verzet. en wordt verliefd. op een van de mooie duitsers uiteraard. liefde na auschwitz. verliefd worden nadat je familie is uitgemoord. mensen zijn rare jongens. vooral scenarioschrijvers. maar weet je wat het mooiste is, naast dat helden sterven in de strijd of het land gaan leiden na de bevrijding? dat alle echte slechterikken uiteindelijk gestraft worden. echt waar! het is echt gebeurd. ik was er zelf bij.

maar laten we vooral geen algemene conclusies trekken. gewoon het verkeerde moment, dat is alles. vandaag is gewoon zo’n dag waarop alles eindigt. je hebt zo van die dagen. de volgende dag begint dan alles weer. van voren af aan.

Maar kop op. het is feest nu en ze hebben me binnen zien komen. ondanks mijn omtrekkende beweging. we vieren het einde vandaag. en morgen kijken we tekenfilmpjes. het leven gaat verder. i’m going in!

Tags: , ,

Leave a Comment

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>