Dr. Theodor Dalrymple is beter

Uncategorized

‘En toen ik vroeg hoeveel 4 maal 3 was, zei een patient “zover zijn we niet gekomen op school, dokter”!’ Een van de vele smakelijke annekdotes uit het veld van dokter Dalrymple tijdens de Dr. J. Tans lezing 2006 aan de Universiteit Maastricht. De zaal zat vol, er was met success reclame gemaakt in de Observant met een opsomming van alle boude uitspraken over Moslims. Moslims figureerde in de lezing echter niet. Wel Indiers, maar die doen het juist goed onder extreme condities, een beetje zoals pionierplantjes op zanderige, kale duinen. De vraag waar dat aan ligt, daar waagde Dalrymple zich niet aan. Dalrymple waagde zich sowieso niet al te veel aan verklaringen, hoewel hij over zijn eigen stijl wel iets kwijt wilde. Die was vooral ‘beschrijvend’ en niet zozeer verklarend of wetenschappelijk. Dokter Dalrymple zou tijdens de lezing een wolf in schaapskleren blijken, maar een jonge, onhandige wolf.

De kern van het probleem is het gebrek aan zingeving. Mensen van de lagere klasse lezen geen Shakespeare, gaan niet naar de Kerk en weten uberhaupt niet wat ze moeten. Arme mensen. Maar nee! Deze mensen zijn niet arm, ze maken de verkeerde keuzes. Welliswaar omdat ze iets missen in hun leven (god, cultuur, kennis), maar toch, ze zouden ook iets anders kunnen kiezen, kijk maar naar de Indiers. Je zou het voorgaande maar beschrijvend noemen! Mensen hebben geen doel meer om voor te leven, maken daardoor de verkeerde beslissingen en raken dus door hun eigen toedoen aan de heroine. Dat lijkt me nogal een stellingname! Het stellige is dan ook het interessante gedeelte van Dalrymples verhaal.

Verslaafden zijn niet zielig, ze zijn stom! Dat klinkt goed en er zit ongewtijfeld een kern van waarheid in. Wanneer we minder denken aan drugsverslaafden als patienten en meer als volwaardige individuen, dan kunnen we ze waarschijnlijk beter helpen. Het is echter onduidelijk hoe de, door Dalrymple zelf overigens voortdurend ontkende verklaring – hij beschrijft immers-, in dit verhaal past. Wanneer mensen immers verkeerde beslissingen nemen omdat ze geen doel in hun leven hebben en daardoor in de moeilijkheden raken, hoe kun je ze dat dan in godsnaam kwalijk nemen? Wordt de conservatieve marketing term ‘eigen keuze’ niet een beetje een holle frase wanneer alles in de wereld om je heen jouw er toe zet de verkeerde keuze te nemen. Is het bijvoorbeeld een verkeerde keuze van kinderen van laagopgeleide kinderen in Groot-Brtitannie dat ze veel te dik worden, als ze op school alleen gefrituurd diepvriesvoedsel aangeboden krijgen?

Dalrymple lijkt een succesvolle behandelingstactiek -verslaafden die in extreem slechte omstandigheden leven en zijn grootgebracht, wijzen op hun eigen verantwoordelijkheid- een op een te transponeren naar een nationaal drugsbeleid. Dat is echter een grote vergissing! Bij patienten die al opgegroeid zijn in een slecht milieu en nu in een achterwijk wonen of in de gevangenis zitten, is er geen andere oplossing dan ze op hu iegen verantwoordelijkheid aan te spreken. In het algemeen echter moeten we het niet zover laten komen. Van mensen moet niet perse verwacht worden dat ze allen zo bovenmenselijk moedig zijn om onder de meest extreme en dwingende omstandigheden toch de juiste beslissing te nemen, de omstandigheden moeten minder extreem en dwingend gemaakt worden!

Het argument van Dalrymple is verleidelijk, maar een ding heeft het publiek gewaarschuwd. Een dokter die zijn patienten en plein publiek belachelijk maakt dooe annekdotes te vertellen over stom ze wel niet zijn, is, hoe succesvol hij als dokter ook mag zijn, een snob. En we hoeven niet lang om ons heen te kijken wat er van de maatschappij terecht komt als degenen die voortdurend hoog opgeven van cultuur, moraal, god. Zij zijn er bij gebaat zijn de hoge/lage klassen dichotomie in stand te houden omdat hun gevoel van eigenwaarde volledig van dat simplistische onderscheid afhangt. En zij zullen daarom dat onderscheid in stand houden.

Volledige tekst van de lezing (vragen van het publiek niet inbegrepen)

Tags: ,

Leave a Comment

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>